INTERNATIONAL

KEM VO COMBAT

SYSTEM

Trening Combat

W szkoleniu combat sprawą najważniejszą jest określenie celów, w zależności od przyjętego cyklu szkoleniowego (cztery miesiące lub rok), do którego należy też program treningowy.
Na zdjęciu trenerzy :
Ryszard Gibczyński 8 IKVCDan
(Włocławek)
Andrzej Gordziewicz 5 IKVCDan
(Węgorzewo)
Ryszard Gibczyński 8 IKVCDan i Andrzej Gordziewicz 5 IKVCDan
Jednostka treningowa "Combat" powinna łączyć w sobie naukę techniki oraz kształtowanie cech motorycznych. Szczególnie przydatne będą tu: siła, szybkość oraz zwinność. Cechami pomocniczymi są : gibkość i wytrzymałość.
W planie szkolenia można uwzględnić kilka jednostek treningowych poświęconych kształtowaniu siły czy zwinności, jak np. obwód stacyjny czy zwinnościowy tor przeszkód na sali gimnastycznej lub w terenie. Zazwyczaj jednak kształtowanie cech motorycznych odbywa się łącznie z nauką techniki i taktyki na tzw. treningu dwudzielnym.
Następną ważną kwestią jest przekazanie odpowiednich wiadomości tak, aby każdy uczestnik szkolenia po jego zakończeniu mógł samodzielnie doskonalić i utrwalać nabyte umiejętności. Kolejny problem to odpowiednie przygotowanie psychiczne. Zdarza się, że uczestnicy kursów samoobrony, mimo dużych umiejętności taktyczno-technicznych nie radzą sobie w sytuacjach realnego zagrożenia. Dlatego bardzo ważne jest wprowadzanie odpowiednich ćwiczeń uodparniających.
na ból i zmęczenie. Do tego mogą służyć np. walki sparingowe, początkowo wykonywane w ochraniaczach, później bez zabezpieczeń, według specjalnych przepisów.
Częstym błędem w szkoleniu typu "Combat" jest odbywanie ćwiczeń na macie w sali gimnastycznej. Istotnie, na macie należy uczyć podstaw technicznych, ale treningi dotyczące taktyki lepiej wykonywać w terenie, w warunkach zbliżonych do tych, w jakich mają zostać zastosowane.
Konstrukcja techniczna treningu combatu przebiega według schematu podobnego do treningu sztuk walki tzn. składa się z części wstępnej, głównej i końcowej.
Część główną można podzielić na dwa działy: poświęcony nauce techniki i taktyki oraz kształtujący wybrane cechy motoryczne. Takie rozróżnienie powinno dotyczyć większej części treningów podczas kursu. Jeżeli jednak zrezygnujemy z tego podziału na rzecz nauczania techniki, wówczas kształtowanie cech motorycznych przeniesiemy do części końcowej jednostki treningowej.
Oto przykład treningu dwudzielnego. Poniższy schemat można zastosować w warunkach hali sportowej wyposażonej w mapę, atlas sztangi itp W terenie natomiast do tego celu wykorzystujemy naturalne podłoże,drzewa, kamienie itp.

I. Część wstępna - 20 min
1. zbiórka, podanie celu zajęć ;
2. bieg (trucht) na wyznaczonym obszarze (lub wokół sali);
3. rozgrzewanie pasa barkowego i ramion w biegu lub w miejscu;
4. rozgrzewanie mięśni tułowia i nóg w marszu i w miejscu (we wszystkich płaszczyznach z uwzględnieniem skrętoskłonów, wymachów,
podskoków itp.
5. ćwiczenia gibkościowe nóg i tułowia w ruchu i pozycjach izolowanych;
6. Ćwiczenia zwinnościowe - przewroty, łączenie przewrotów, przetoczenia, wychwyty, przerzuty itp.

II. Część główna - 90 min (cześć A i B, odpowiednio 50 i 40 min)
część II A (techniczna)
1. nauka lub powtórzenia padów (w przód, bok, tył);
2. praktyczne użycie padów - zapasy w stójce (wymienione pady przez przeszkody);
3. nauka lub utrwalanie uderzeń (proste, haki, sierpy, uderzenia łokciem, kantem ręki, otwartą dłonią, grzbietem ręki, palcami);
4. walka z cieniem poznanych z zastosowaniem poznanych uderzeń nauka poruszania się oraz uderzania seriami w miejscu i w ruchu (w punktach 3 i 4 nauczamy również kopnięć i bloków, starając się łączyć te techniki w kombinacje;
5. nauka lub doskonalenie rzutów, obaleń, dźwigni, duszeń (minimalna liczba technik - najpierw pojedynczo, później stosując kombinację np.;
- kopnięcie + rzut lub obalenie + dźwignia lub uderzenie w parterze,
- uderzenie + rzut lub obalenie + dźwignia lub uderzenie,
- kopnięcie lub uderzenie + dźwignia;
6. taktyka walki wręcz - ćwiczenia z za kresu samoobrony przed uderzeniami, kopnięciami, chwytami za ręce, tułów, ubranie, czy włosy, atakami i zagrożeniami różnego typu bronią.
Ten punkt można realizować w dwojaki sposób: w pierwszej fazie szkolenia uczymy jednej obrony na konkretny atak, a nawet przy podobnych rodzajach ataku jednej i tej samej obrony. W miarę zaawansowania uczestnicy kursu wykonują obronę przed określonym atakiem używając poznanych technik, według schematu taktycznego;
- sprowadzenie do parteru;
- eliminacja lub obezwładnienie przeciwnika.

częśćII B ( kształtowanie siły )
Najlepszą metodą kształtowania siły w tego typu szkoleniach jest metoda obwodu stacyjnego. Posługując się nią wraz z postępem siły obserwujemy wzrost poziomu szybkości i wytrzymałości, a co za tym idzie, wydolności układu krążenia.
W tej części treningu postępujemy według następującego szablonu. Normą wyjściową jest 50 proc. możliwości ćwiczących. Ćwiczenie na jednej stacji nie powinno trwać dłużej niż minutę, a liczba powtórzeń nie powinna przekraczać 20. Tempo wykonywania ćwiczeń powinno być szybkie.
Kolejnym etapem jest określenie czasu potrzebnego do pokonania jednego, dwóch lub trzech obwodów w tempie powodującym lekkie zmęczenie. Na podstawie tak określonego czasu wyjściowego planuje się czas, który ćwiczący ma osiągnąć po czterech tygodniach pracy. Jest to zwykle 5-10 sek. Mniej niż czas wyjściowy.
Stwierdziwszy przyrost siły można zwiększyć liczbę powtórzeń na poszczególnych stacjach, dzięki czemu spowodujemy wzrost odporności na zmęczenie, lub zwiększyć obciążenie pojedynczych ćwiczeń, co w efekcie przyniesie wzrost siły. Trening obwodowy ma jeszcze jedną zaletę - nie wpływa ujemnie na poziom koordynacji ruchowej.

III Część końcowa - 10 min
1. ćwiczenia rozluźniające i relaksacyjne;
2. ćwiczenia oddechowe;
3. podsumowanie zajęć.
Podany tok jednostki treningowej jest zarysem ogólnym. Każdy trening w ramach istniejącego scheŹmatu należy ustalić jednorazowo, bezpośrednio przed jego wprowadzeniem.

Trening Combat
Charakter pracy służb mundurowych stwarza poważne problemy w planowaniu szkolenia (zmianowy system służb, praca pozaplanowa), w związku z czym plan treningu musi być bardzo elastyczny, aby ewentualne, trudne do zaplanowania sytuacje nie rujnowały planu szkoleniowego.
Trening Combat
VS Ryszard Jóźwiak
Korzystanie ze strony oznacza zgodę na wykorzystywanie plików cookie, niektóre mogą być już zapisane w przeglądarce. Więcej informacji można znaleźć w polityce plików cookie. X zamknij